Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Η δημοτική αρχή βλάπτει σοβαρά την υγεία και τη νοημοσύνη μας




Το γραφείο προπαγάνδας του δημάρχου Βόλου με την ανακοίνωση που εξέδωσε για το δημοτικό συμβούλιο της 13/2/17 επιχειρεί να υπεκφύγει των πραγματικών ερωτημάτων που έχουν θέσει οι πολίτες στη δημοτική αρχή:

Μπορεί να υδροδοτήσει την πόλη; 

Μπορεί να λειτουργήσει τον βιολογικό καθαρισμό της πόλης; Η συστηματική της “ανικανότητα” είναι το όχημα της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που επιχειρούν αριστεροδεξιοί μνημονιακοί σε “ικανούς” ιδιώτες” έναντι πινακίου φακής; 

Η δημοτική αρχή δεν αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει. 

Εγκλωβισμένη στην πολιτική που έχει δρομολογήσει τρία χρόνια τώρα, έχει την ανάγκη των αστυνομικών δυνάμεων για να την απεγκλωβίσουν από τα αμείλικτα ερωτήματα που έχουν τεθεί από τους πολίτες. Αντικαθιστώντας τις απαραίτητες εξηγήσεις και το διάλογο με την αστυνομία, αποποιούμενη τις ευθύνες που έχει, αποσύρεται στο μόνιμο καταφύγιο της: ανακοινώσεις που προσβάλλουν την νοημοσύνη μας.

Η αυταρχική συμπεριφορά της δημοτικής αρχής μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, τα οργανωμένα show για να πλήξει τους αντιπάλους της, η δραματοποίηση ότι είναι ένα διαρκές θύμα των περιστάσεων, η περιφρονητική της στάση απέναντι σε κάθε εύλογο ερώτημα, την υπονομεύουν στη συνείδηση όλων. Η παραίτηση Γαλάτη από τη ΔΕΥΑΜΒ δεν είναι αρκετή.

Για να προστατευτεί η δημόσια υγεία απαιτούμε την πλήρη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της πόλη εδώ και τώρα και να αποτραπεί κάθε σχέδιο ξεπουλήματος του βιολογικού που στη πραγματικότητα είναι το όχημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΜΒ.

13-2-2017
ΕΕΚ


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Η μάνα






Το γυναικείο ζήτημα θεωρείται παρωχημένο και πολλ@ διατυπώνουν την άποψη ότι το 2017, στην κοινωνία του σήμερα, η θέση της γυναίκας έχει βελτιωθεί αισθητά, έχει πλαισιωθεί από νόμους και όλα βαίνουν καλώς. Η κοινωνική πραγματικότητα όμως είναι πολλή διαφορετική.  


Όταν έρχεται η στιγμή που σου ζητείται να υπογράψεις με μια ιδιότητα η οποία θα προσδώσει κύρος στην υπογραφή σου, η πρώτη ιδιότητα – ρόλος – ταυτότητα είναι μια κοινωνική ταυτότητα, η επαγγελματική σου ιδιότητα. Για έναν άντρα, αυτή η ιδιότητα είναι ίσως το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο νου, να υπογράψει ως γιατρός, εργάτης, ελεύθερος επαγγελματίας, γιατί αυτός είναι ο ρόλος που του έχει ανατεθεί να παίξει στην κοινωνία. Για μια γυναίκα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν αποτελεί ζήτημα ετεροκαθορισμού, αλλά καθημερινής πρακτικής. 

Οι ρόλοι που συνεχίζει να αναλαμβάνει μία γυναίκα ακόμα και σήμερα, στην εποχή της «ισότητας», παραμένουν πολλαπλοί εξού και οι πολλαπλές ιδιότητες τις οποίες προβάλει, με κυρίαρχη αυτή της μητρότητας. 

Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις αποτελούν συναινετικές αντιλήψεις κοινές μεταξύ των μελών μιας ομάδας. Αναδύονται μέσα από την άτυπη καθημερινή επικοινωνία. Μετατρέπουν το ξένο και το σύνθετο σε οικείο και απλό αντίστοιχα και προσφέρουν κατ’ αυτό τον τρόπο ένα πλαίσιο κοινής λογικής για την ερμηνεία των εμπειριών μας. Μια κοινωνική αναπαράσταση γίνεται μια αποδεκτή αναμφισβήτητη ερμηνεία κοινής λογικής που τείνει να απωθεί τις εναλλακτικές ερμηνείες και να καθιερώνεται ως «ορθοδοξία». [1]

Στην μεσοαστική, καπιταλιστική, πατριαρχική, ιουδαϊκή-χριστιανική χαρακτηριστική της λευκής φυλής θεώρηση της ζωής, ο ρόλος της μητρότητας από τη μία εξυμνείται ως ο υπέρτατος ρόλος που μπορεί να καταξιωθεί να ζήσει μία γυναίκα αλλά και ο πιο σημαντικός ως τροφού και φροντίστριας για τη σωματική και ψυχονοητική ανάπτυξη των παιδιών που φέρει. Από την άλλη «ποινικοποιείται» μιας και οι μητέρες είναι πρωταθλήτριες στην ανεργία, τα παιδιά τους μένουν εκτός ολοήμερου σχολείου, δεν πληρούν τα κριτήρια για τους βρεφικούς σταθμούς και την προσχολική αγωγή, με το πρόσχημα ότι αφού η μητέρα είναι άνεργη μπορεί να τα φροντίζει στο σπίτι ή οι γυναίκες που απολύονται όταν δηλώνουν έγκυες ή υπογράφουν ότι δεν θα μείνουν έγκυες γιατί κινδυνεύουν με απόλυση ή ακόμη οι γυναίκες που παραιτούνται από τα ελάχιστα δικαιώματα προστασίας της μητρότητας όπως είναι το μειωμένο ωράριο. Η μητρότητα ποινικοποιείται για την αγορά εργασίας. 

Η παραπάνω αποτελεί μία από τις πλευρές της «ποινικοποίησης». Μια άλλη πλευρά είναι η κοινωνική κατά την οποία η γυναίκα – μητέρα παραμένει πάντοτε μητέρα στο φαντασιακό της κοινωνίας, και ελάχιστα ερωμένη, εργαζόμενη, φίλη, γυναίκα (σκέτο), επιθυμώντας χρόνο για τον εαυτό της πέραν του γονεϊκού της ρόλου. Και όταν τον διεκδικεί αυτόν τον χρόνο, την μέμφονται.  


Η εικόνα της μητέρας – πρόσφυγα με το μωρό στην αγκαλιά «σαν την Παναγία με το Χριστό» σύμφωνα με τις επιταγές της μεσοαστικής, καπιταλιστικής, πατριαρχικής, ιουδαϊκής – χριστιανικής χαρακτηριστικής της λευκής φυλής θεώρησης της ζωής που έκανε το γύρω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τις γιορτές των Χριστουγέννων, υιοθετήθηκε κατά κόρον όχι μόνο από τα αστικά μέσα ως αποδεκτή κοινωνική αναπαράσταση της γυναίκας – πρόσφυγα. 

Ο ρόλος της μητρότητας, ως ο πρωτεύον ρόλος μιας γυναίκας, είναι καλά εμποτισμένος στη συνείδηση της κοινωνίας σε βάρος των άλλων ρόλων που μπορεί να διαδραματίσει, και διαδραματίζει μια γυναίκα. Η κοινωνική αναπαράσταση του κοινωνικά αποδεκτού ρόλου της γυναίκας – μητέρας είναι αυτή που εντυπώνεται στην παραπάνω εικόνα. Όποιος άλλος ρόλος συνοδεύεται από σχόλια του τύπου, «Είσαι μανούλα» με επικριτικό τόνο ή από καθημερινές πρακτικές που μυωπικά απαξιώνουν το συνολικό ρόλο της γυναίκας στα μάτια του άντρα – συντρόφου. Αν δε μία γυναίκα – μητέρα είναι και διαζευγμένη, εκεί τα πράγματα αγριεύουν.

Το σώμα μπορεί να γίνει για τις γυναίκες ταυτοχρόνως πηγή ταυτότητας και φυλακή[2]. Ως άνθρωπος και γυναίκα αγωνίζομαι για την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, για την έφοδο στον ουρανό. Αυτή η καθολική χειραφέτηση δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν συγχρονιστεί με την καθολική γυναικεία χειραφέτηση από την διπλή καταπίεση. Ας ξεκινήσει από την καθημερινή πρακτική στην τάξη μας και στην απεμπόληση πρακτικών, εν είδει κουτσομπολιού. Ας κάνουμε τη θεωρία πράξη στο εδώ και τώρα.

Η Μάνα          
Ανεβασμένη σ ένα βάθρο, ψηλά       
δεν είναι κάτι το ανθρώπινο   
έχει αναχθεί στη σφαίρα του απόλυτου, του θεϊκού  
Η Μάνα          
Ακούραστη, διανθισμένη με τα κοσμητικότερα επίθετα       
δεν πονάει για κείνη   
μόνο για τους άλλους, ζει και αναπνέει         
Η Μάνα          
Πανταχού παρών και τα πάντα εκπληρών      
Ένα “μαμά” αρκεί σε παιδικά χείλη  
Η Μάνα…      
αν την κόψεις, αίμα θα τρέξει από τις φλέβες της

Νάνσυ Σ. 





[1] Hogg M. A., Vaughan G. M (2010)  Κοινωνική Ψυχολογία, Αθήνα: Gutenberg
[2] Φεντερίτσι Σίλβια, Ο Κάλιμπαν και η Μάγισσα, Γυναίκες, σώμα και πρωταρχική συσσώρευση

Η δημοτική αρχή βλάπτει σοβαρά την υγεία



Δεν πέρασε ένας μήνας μετά την πλήρη αποτυχία της δημοτικής αρχής να διαχειριστεί την υδροδότηση της πόλης, νέες επικίνδυνες καταστάσεις για τη δημόσια υγεία δημιουργούνται από την αποτυχία της να λειτουργήσει ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης. Αποτέλεσμα, ελλιπώς επεξεργασμένα λύματα και παράγωγα του βιολογικού να εκβάλλονται ανεξέλεγκτα στον Παγασητικό με ανεξέλεγκτες συνέπειες για το οικοσύστημα του κόλπου.

Η δημοτική αρχή συνεπής στο αλαλούμ που έχει δημιουργήσει και συνεπής στην αρχή "όλοι εναντίον όλων" σχεδιάζει την ανάθεση λειτουργίας του βιολογικού σε "ικανούς" ιδιώτες. Μήπως τελικά εξαρχής αυτό ήταν το σχέδιό της; Η απορρύθμιση όλων των λειτουργιών της πόλης και η εκχώρησή τους στα ιδιωτικά συμφέροντα; 

Η γραμμή, συνεπής σε όλη της την έκταση με την κυβερνητική πολιτική της εκχώρησης ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ στο υπερταμείο ξεπουλήματος, επεκτείνεται και σε υπηρεσίες των δήμων αν και με ελαφρώς τροποποιημένο χρώμα, τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ). 

Πρώτα από όλα, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του δήμου πρέπει να αποκαλύψουν τι ακριβώς συμβαίνει με το βιολογικό καθαρισμό της πόλης και να είναι οι πρώτοι που θα αγωνιστούν ενάντια στο ξεπούλημα της ΔΕΥΑΜΒ που ετοιμάζει η δημοτική αρχή με όχημα το βιολογικό καθαρισμό της πόλης.

Καλούμε τους πολίτες του Βόλου να συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία στο Δημαρχείο Βόλου τη Δευτέρα 13/2, 5.30μμ που οργανώνει η συμμαχία για το νερό προκειμένου να ληφθούν άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα για την απρόσκοπτη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της πόλης και να αποτραπεί κάθε σχέδιο ξεπουλήματος.

12/2/17
ΕΕΚ


Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Τα προσφυγόπουλα πάνε σχολείο


Να είμαστε όλοι/ες εκεί!

Το ΕΕΚ συμμετέχει στις πρωτοβουλίες σωματείων, φορέων, συλλογικοτήτων και οργανώσεων της πόλης μας που στέκονται ταξικά αλληλέγγυοι στους πρόσφυγες κι οργανώνουν την υποδοχή των μικρών παιδιών που ξεκινούν την εκπαιδευτική τους διαδικασία στο δημόσιο σχολείο, από το 9ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ιωνίας Βόλου.


Η κυβέρνηση αντί να εντάξει τα προσφυγόπουλα στο κανονικό πρόγραμμα διδασκαλίας, υποχωρώντας διαρκώς όπως και στο θέμα των μνημονίων, τα ενέταξε στη λήξη του κανονικού ωραρίου παρά την επιστήμη της παιδαγωγικής και τη φιλοσοφία της δημόσιας καθολικής εκπαίδευσης χωρίς εξαιρέσεις.

Ολόκληρη η κοινωνία μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αντιμετώπισε τους ξεριζωμένους με απλωμένο το χέρι βοηθείας από τα παγωμένα νερά του Αιγαίου με τις εκατόμβες νεκρών, μέχρι όλη τους τη βασανιστική τους πορεία στα σύνορα και τα στρατόπεδα εγκλεισμού και συγκέντρωσης.

Στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης και τα μνημόνια διαρκείας, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τα συμφέροντα λίγων αλλά το θάνατο των πολλών, η δική μας ζωή, τα δικαιώματά μας στη στέγη, τροφή , υγεία, εκπαίδευση ενώνονται με αυτά των προσφύγων διεκδικώντας ό,τι αυτό το καταρρέον σύστημα και οι πολιτικοί του υπηρέτες καταπατούν.

Δίνοντας το χέρι μας στα αδέρφια της εργατικής τάξης όλου του κόσμου, δίνουμε γροθιά στον εχθρό μας, στα τέρατα του κεφαλαίου και κράτους , των μνημονίων, της φτώχειας κι εξαθλίωσης, των πολέμων, του εθνικισμού, του ρατσισμού, του φασισμού, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Έχουμε τη δύναμη να ζήσουμε πέρα από τα συντρίμμια τους σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα δεινά και την εκμετάλλευση σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες.

Σχολεία ανοιχτά για όλα τα παιδιά!

Να υποδεχτούμε τα προσφυγόπουλα την Τετάρτη, 18 Γενάρη, στις 14.30 στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ιωνίας (Βόλος)

17/1/2017
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

(ΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ)

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

.


Όλοι/ες στα δικαστήρια Βόλου, 16 Δεκέμβρη, 9πμ Να αθωωθεί η Αναστασία Δεληκάρη! Να απελευθερωθούν οι εργάτες της ΜΕΤΚΑ από το “νησί” !






Εκδικάζεται στις 16 Δεκεμβρίου στα Δικαστήρια του Βόλου η έφεση που ασκήθηκε κατά της Πρωτόδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου (6/11/15), η οποία επέβαλε 7 μήνες φυλάκιση στη συντρόφισα Αναστασία Δεληκάρη, φοιτήτρια της Αρχιτεκτονικής σχολής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, εξαιτίας της αμέριστης στήριξης της στον αγώνα για την επαναπρόσληψη των τριών εργατών που είχαν απολυθεί το Φλεβάρη 2010 από τη ΜΕΤΚΑ εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης.


Το αδίκημα περί φθοράς ξένης περιουσίας (ΠΚ άρθρο 381) και η η καταδίκη των 7 μηνών αφορά το σύνθημα «Τέρμα στα παζάρια των γραφειοκρατών, αγώνας στα χέρια των εργατών» που είχε αναγραφεί στη μάντρα της ΜΕΤΚΑ στη πρώτη μεγάλη γενική απεργία κατά των μνημονίων στις 5 Μάη 2010. Όπως είναι γνωστό το ΔΣ του επιχειρησιακού σωματείου εργαζομένων της ΜΕΤΚΑ βρέθηκε αμέριστα στο πλευρό …...της εργοδοσίας καθώς όταν οι εργάτες επαναπροσλήφθηκαν μετά από πολύμηνη μάχη, το εργοδοτικό ΔΣ, με πρότασή του στη γενική συνέλευση των εργαζομένων φρόντισε οι επαναπροσληφθέντες εργάτες να διαγραφούν από το σωματείο γιατί ασκούσαν …...κριτική.

Στο δικαστήριο, η εργοδοσία της ΜΕΤΚΑ, προκειμένου να στοιχειοθετήσει το αδίκημα της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας ως μεγάλης αξίας, κοστολόγησε το βάψιμο ενός τοίχου 2χ1 μέτρων στα 1300€, όσο δηλαδή θα στοίχιζε η εκατοντάδες μέτρα περίφραξη του εργοστασίου. Ο δικηγόρος της ΜΕΤΚΑ (Γιώργος Σινέλης) έκανε έκκληση στο δικαστήριο να καταδικαστεί η συντρόφισα προκειμένου να μπει επιτέλους ένα τέλος στη κατάσταση αυτή που οδηγεί να αναγράφονται συνθήματα ακόμα και στα αγάλματα …..εθνικών ηρώων! Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι ιδιοκτήτες της ΜΕΤΚΑ, ως τα πραγματικά αφεντικά αυτής της χώρας, έχουν κάθε λόγο να ταυτίζουν τον εαυτό τους με τους εθνικούς ευεργέτες και ήρωες αυτής της χώρας κι έχουν κάθε λόγο να προστατέψουν το δυσφημισμένο ΔΣ του επιχειρησιακού σωματείου, προφανώς για λόγους ..ταξικής αλληλεγγύης.

Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι στον συγκεκριμένο αγώνα του 2010 ενεπλάκη ένα σημαντικό τμήμα της νέας γενιάς που υποστήριξε των αγώνα των εργατών, αντιλαμβανόμαστε την αγωνία της ΜΕΤΚΑ να καταδικαστεί μια νεαρή αγωνίστρια. Το δικαστήριο, στα πλαίσια του πολιτικού εκφοβισμού της νέας γενιάς (να μην μπλέκεται στις δουλειές των βιομηχάνων), δέχτηκε τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας (Ακρίβος Κουτσιαρής και Χρήστος Στύλας) που εκτελούσαν χρέη security στις 5 Μαϊου 2010.
Η εξοργιστική καταδίκη, πολιτική από κάθε άποψη για τη στάση του ΕΕΚ στην υπεράσπιση των απολυμένων εργατών αλλά και όλων των δυνάμεων που στήριξαν τον αγώνα, δείχνει ότι η εργοδοσία αναζητούσε με κάθε τρόπο τη ρεβάνς του ηρωικού αγώνα του 2010 που την οδήγησε σε μια ταπεινωτική ήττα, δικαίωσε τον αγώνα των εργατών και οδήγησε στην επαναπρόσληψή τους.

Δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι οι επαναπροσληφθέντες εργάτες της ΜΕΤΚΑ, παρά τη δικαίωσή τους, βρίσκονται εδώ και 6 χρόνια σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας, περιορισμένοι και απομονωμένοι σε έναν χώρο εντός του εργοστασίου χωρίς να τους αποδίδεται αντικείμενο εργασίας παρά τις δικαστικές αποφάσεις. Ζουν στο «νησί», όπως αποκαλούν οι ίδιοι το χώρο εγκλεισμού τους μέσα στο εργοστάσιο της ΜΕΤΚΑ.
Η εκδίκαση της έφεσης της σ. Δεληκάρη μας δίνει τη δυνατότητα να καταγγείλουμε το απάνθρωπο καθεστώς εγκλεισμού και τη τιμωρητική πολιτική της αστικής εξουσίας συνεχίζοντας τον αγώνα μέχρι τη νίκη πάντα.

Hasta la Victoria siempre!

14 Δεκέμβρη 2016
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ)